NGC goes Suri

Bloed, zweet en slangen

"Te geeeeek! Dit is echt kicken!" Een enthousiaste schreeuw galmt door de Surinaamse jungle. We kijken elkaar aan, dat kan maar één ding betekenen: ze hebben 'm gevonden, die anaconda. Op slippers (geen aanrader) haasten we ons, Oer-Hollandse persmuskieten, naar de plek des onheils. Freek Vonk: check. Eddy Zoëy: check. Filmcrew: check. Maar een 7-meterlange slang? Helaas. Voor ons dan, want Freeks ongebreidelde vreugde om de pijlgifkikker kent geen grenzen. Toegegeven: ook die is prachtig.

Het binnenland van Suriname is het decor voor de documentaire 'Loslopend Wild! Freek Vonk & Eddy Zoëy In Suriname' waarin presentator Eddy Zoëy en bioloog Freek Vonk op zoek gaan naar de reuzenanaconda, de grootste slang ter wereld. Niet just for fun, maar ook om de reusachtige reptiel bloed af te nemen voor wetenschappelijk onderzoek, zowel om de diversiteit in de dierenwereld aan te tonen, maar ook in de zoektocht naar antibioticastoffen. Ondanks de serieuze motivatie en het duidelijke doel gaat het de mannen zeker ook om de ervaring. Freek: "Het is een soort reality roadtrip van twee gasten die een passie voor de natuur delen." Eddy, zelf hardnekkig vogelspotter, vult hem aan: "Voor ons is de Surinaamse jungle absoluut te vergelijken met een snoepwinkel. Overal hoor, zie en ruik je wat." Dat laatste zeker, want op dag 2 stonden zij al oog in oog met hun 'doel'. Vijf man sterk probeerden ze het enorme slangevrouwtje vast te houden. Tevergeefs, niet alleen schudde het wijfje de wildemannen 'fluitend' van zich af, ze poepte ze ook nog even stevig onder. "Dat stonk! Vergelijk het gerust met een stinkdier-actie, echt, ik ruik het nu nog," roept Eddy. "Natuurlijk is het jammer dat we geen bloedmonster konden afnemen, maar we kozen unaniem voor het welzijn van het dier," verklaart Freek. "Niet dat we iets hadden in te brengen trouwens."

We spreken de mannen in Nature Resort Kabalebo, een soort oase in de woestijn. Maar dan wel een supergroene, dichtbegroeide en vruchtbare woestijn. Het resort, gebouwd door Karel Dawson, is een prachtig stukje luxe in de middle of nowhere. Oerwoud zoals oerwoud ooit bedoeld is. Het enige middel om er te komen, is dan ook een tweemotorig Cessna-vliegtuigje dat op de air strip (lees: grasveld) van het resort landt; je wordt letterljk door een vliegtuig voor de deur van je cabana afgezet. Het resort is een parel van rust en voor natuurlijkliefhebbers en kayakfreaks een absolute must. Ook voor peddelende amateurs als wij trouwens, want dat leer je daar vanzelf, onder briljante omstandigheden.

De crew zit er overigens niet zo prima-de-luxe bij. Zij 'logeren' al een paar dagen in een bivakkamp aan de rivier, zónder enige voorzieningen, maar mét veel vogelspinnen en brulapen. Eddy: "Het neigt naar survivallen, we lopen al dagen ongewassen, ongeschoren, in dezelfde kleren rond, stinkend naar anaconda. En ja, wij mannen vinden dat toch mooi: samen bij het kampvuur hangen, vissen, jagen, een echt 'jongensuitje'." Toch reist de filmcrew van harte met ons mee naar Awarradam. Ook al zo'n bijzondere, afgelegen plek van rust en ruimte, waar het vermoeden dat álle Surinamers vriendelijk zijn, eens te meer wordt bevestigd. Vanuit Awarradam maken we waanzinnige (kayak)tochten naar een waterval cq. natuurlijk zwemparadijs en bezoeken we dorpen in de buurt waar we 's avonds worden getrakteerd op een onvervalst avondje zang en dans. Desondanks blijven de mannen onder de indruk van hun avontuur. Eddy: "Worstelen met 140 kilo spier, hoe leg je dat thuis uit? Ik kan het nergens mee vergelijken. Zo'n beest is zo sterk, glad en gevaarlijk!" "Zeker weten," vult Freek aan, "want hij mag dan niet giftig zijn, het blijft wel een wurgslang. En de moeilijkst te vangen slang ter wereld. Ah man, ik ben er ziek van dat ik geen bloed heb kunnen afnemen. Dit schreeuwt eigenlijk om een vervolg, of niet, Ed?"