Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του 2ου κύκλου «Gordon Ramsay: Εκτός Χάρτη» που προβάλλεται στο National Geographic, ο διάσημος σεφ ετοιμάζει ένα πιάτο με χοιρινό στο Κοντάγκου της Ινδίας.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ JUSTIN MANDEL, NATIONAL GEOGRAPHIC
Από την Jill K. Robinson
Πώς να μαγειρέψετε ένα πιράνχα;
Ο Gordon Ramsay αποκαλύπτει τα μυστικά που έμαθε
στα ταξίδια του
Καθώς η σειρά «Gordon Ramsay: Εκτός Χάρτη» επιστρέφει,
ο διάσημος σεφ μας μιλάει για την αναζήτηση πιπεριών στην Ινδία,
την ανάβαση σε ταύρους στην Ινδονησία
και τα ταξίδια του μετά την πανδημία.
Όπως είναι φυσικό, ένας σεφ νιώθει άνετα στον χώρο της κουζίνας. Όμως, στο νέο κύκλο «Gordon Ramsay: Εκτός Χάρτη» που κάνει πρεμιέρα στο National Geographic, αποδεικνύεται πως ο βραβευμένος σεφ με αστέρια Michelin, καταφέρνει να κάνει πεζοπορία στα πιο απομακρυσμένα τροπικά δάση, κατάβαση με σχοινιά από γκρεμούς με σκοπό να ανακαλύψει άγνωστες, ακατέργαστες πρώτες ύλες. Στο 2o κύκλο, οι τηλεθεατές τον ακολουθούν σε μέρη από την Κεράλα της Ινδίας έως τη Λουιζιάνα, καθώς παίρνει μαθήματα μαγειρικής από τους ντόπιους.
Στις 26 Μαΐου, κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Κορονοϊού, ενώ βρισκόταν με την οικογένεια του στο σπίτι του στην Αγγλία, συζητήσαμε με τον Gordon Ramsay για τις ελπίδες του για το μέλλον των ταξιδιών, αλλά και για τα μαθήματα ζωής που αποκόμισε από τις περιπέτειες του στα γυρίσματα του νέου κύκλου «Gordon Ramsay: Εκτός Χάρτη» που κάνει πρεμιέρα την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου στις 21.00 στο National Geographic.
Πώς θα επηρεαστούν τα ταξίδια μετά την πανδημία;
Αυτή τη στιγμή προέχει να μείνουμε ασφαλείς. Όμως, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αφήσουμε πίσω μας τον ενθουσιασμό και την περιέργεια που μας προκαλεί ένα ταξίδι – το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Πρέπει να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε και να ζούμε νέες περιπέτειες, γιατί το συναίσθημα που δημιουργείται όταν εκθέτεις τον εαυτό σου σε νέα μέρη είναι μαγικό. Αυτή η κατάσταση χρειάζεται χρόνο και ψυχική δύναμη, ωστόσο πρέπει να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε και να εμψυχώνουμε ο ένας τον άλλον. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί πολύ εύκολα μέσω του φαγητού: να γνωρίζουμε νέες κουλτούρες και να μοιραζόμαστε τον ενθουσιασμό της περιπέτειας και του ταξιδιού.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στην Κανούρ της Ινδίας, ο Gordon Ramsay και η σεφ Shri Bala δοκιμάζουν φρέσκο χυμό καρύδας από την περιοχή.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ RITAM BANERJEE, NATIONAL GEOGRAPHIC
Καθώς αναζητάτε νέες περιπέτειες, πώς αντιμετωπίζετε τα απρόβλεπτα γεγονότα;
Μου αρέσει να αντιμετωπίζω τις καταστάσεις εκείνη τη στιγμή. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, δεν θέλω να ξέρω πολλές λεπτομέρειες για αυτά που θα ακολουθήσουν. Πρέπει να αποτύχω δύο τρεις φορές πριν κάνω κάτι σωστά. Όταν προσπαθούσα να κάνω σκι στη λάσπη σε έναν ορυζώνα στην Ινδονησία, κρατημένος από δύο ταύρους, χρειάστηκαν μερικές προσπάθειες. Έκτοτε, κάθε φορά που οδηγώ και κρατάω το τιμόνι του αυτοκινήτου μου δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι ότι πρέπει να «στρίψω» ένα ταύρο σε έναν ορυζώνα. Αναπολώ τη ζωή μου κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και ομολογώ ότι ήμουν πολύ χαρούμενος εκεί, καθώς τα πάντα σχετίζονται με το φαγητό. Μπορεί να ξεχωρίζω, αλλά αισθάνομαι πραγματικά πολύ άνετα.
Έχετε αξιοποιήσει κάποιες από τις εμπειρίες που αποκομίσατε από τα ταξίδια, ενώ ήσασταν στο σπίτι;
Έχω χρησιμοποιήσει κάποιες από τις τεχνικές που έμαθα ενώ ταξίδευα, όπως το κόλπο που έμαθα στη Γουιάνα, για το πώς να κόβεις στη μέση και να απλώνεις ένα μαύρο πιράνχα, εγώ το χρησιμοποίησα σε ένα λαβράκι από την ακτή της Κορνουάλης – το άνοιξα στη μέση και το έψησα στην ψησταριά, «σβήνοντας» το με λεμόνι. Είναι απίστευτο να μαθαίνω κάτι τέτοιο στο γιο μου, λίγες εβδομάδες αφού το έμαθα εγώ στη ζούγκλα. Ευχαριστηθήκαμε το ηλιοβασίλεμα κι απολαύσαμε ένα λαβράκι μαγειρεμένο με ένα διαφορετικό τρόπο, χωρίς να χρειαστούμε ούτε κατσαρόλες, ούτε τηγάνια, ούτε ελαιόλαδο, ούτε τρίφτη, ούτε πιπεριές.
Ποταμός Ρέουα, Γουιάνα – Ο Gordon Ramsay (όρθιος δεξιά) και ο σεφ Delven Adams (όρθιος αριστερά) δέχονται σχόλια για τα πιάτα τους.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ JUSTIN MANDEL, NATIONAL GEOGRAPHIC
Πού θα θέλατε να ταξιδέψετε μετά το πέρας της πανδημίας;
Ο επόμενος σταθμός είναι η Νότια Αμερική, για παράδειγμα Βραζιλία και Αργεντινή. Η γευστική δύναμη του φαγητού τους και ο τρόπος που ψήνουν και διατηρούν τα φαγητά με συναρπάζει. Προσθέστε σ’ αυτό και λίγη περιπετειώδη ορειβασία.
Σας εξέπληξε κανένας από τους προορισμούς;
Έχω επισκεφθεί ξανά την Ινδία, οπότε θεωρούσα ότι η οικειότητα που έχω αποκτήσει με το μέρος θα έκανε την εμπειρία λιγότερο συναρπαστική. Αλλά στην Κεράλα κατάλαβα πάλι πώς η ιστορία και η αποκέντρωση της περιοχής επηρεάζουν την αναγκαιότητα του πιπεριού για τους ανθρώπους που ζουν εκεί. Το να πηγαίνει κανείς στη ζούγκλα να μαζέψει κόκκους πιπεριού από τα δέντρα και να τους χρησιμοποιήσει στη μαγειρική του λίγα λεπτά αργότερα είναι κάτι το συγκλονιστικό. Όπως και στην αρχή ενός ταξιδιού, σου δίνει την αίσθηση του πώς αυτά τα θεμελιώδη στοιχεία ξεκίνησαν και εξελίχθηκαν μέσα στο χρόνο, για να προσδώσουν μια φήμη στην περιοχή. Όλα αυτά μας υπενθυμίζουν τη σημαντικότητα της γεύσης των καλών υλικών, όταν τα συλλέγεις από τον τόπο τους. Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από το να δοκιμάζεις το φαγητό ενός προορισμού όταν βρίσκεσαι εκεί.
Τι να περιμένουν οι τηλεθεατές στα επεισόδια του νέου κύκλου?
Για εμένα ο 2oς κύκλος ήταν σαν τον 1o, απλά πιο εντυπωσιακός. Ο πήχης έχει ανέβει όσον αφορά τους προορισμούς και τις περιπέτειές μας. Ο κύκλος αυτός είναι πιο ακατέργαστος και εμείς πιο φιλόδοξοι. Η τοποθεσία των γυρισμάτων στη Γουιάνα, για παράδειγμα, αποτελεί ένα από τα πιο βαθιά και απομακρυσμένα σημεία της ζούγκλας που έχω δει ποτέ. Η πτώση στη θάλασσα από ελικόπτερο, σε νερά γεμάτα καρχαρίες στο Ντούρμπαν της Νότιας Αφρικής, το ψάρεμα με δίχτυ στην Ινδία και οι βουτιές στην Τασμανία ήταν μεγάλη πρόκληση. Αλλά καθώς προχωρούσαν τα γυρίσματα, ανακαλύψαμε βαθύτερα μυστικά και μεγαλύτερους κινδύνους.
Τι μάθατε στα ταξίδια αυτού του κύκλου;
Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που παρατήρησα είναι ότι οι τοπικές κοινωνίες δίνουν βάση στα χωροκατακτητικά ξένα είδη. Οι άνθρωποι που ζούνε σε κάθε προορισμό αντιλαμβάνονται την καταστροφή που τα είδη αυτά μπορούν να επιφέρουν στο περιβάλλον, όπως, για παράδειγμα, οι μυοκάστορες στη νότια Λουιζιάνα, που καταστρέφουν τις ρίζες των φυτών και, κατ’ επέκταση, τους υδροβιότοπους. Ήταν μια πρόκληση να καταφέρουν να συμπεριλάβουν τους μυοκάστορες ως φαγητό στους καταλόγους, παρά το γεγονός ότι έχουν ωραία γεύση, κυρίως επειδή πρόκειται για αρουραίο που ζει στους βάλτους.
Στη Γουιάνα ήταν απίστευτο το πώς οι άνθρωποι αξιοποιούν οτιδήποτε βρίσκεται γύρω τους, να μην σπαταλούν τίποτα και να κυνηγούν μόνο ό,τι χρειάζονται για την κάθε ημέρα. Έπρεπε να εκπαιδευτώ στο στόχο με το καινούργιο μου τόξο, προτού βγω να κυνηγήσω, καθώς δεν υπάρχει η δυνατότητα να σπαταλάς βέλη, όταν είναι όλα χειροποίητα και απαραίτητα για την επιβίωση. Το να ζω μια περιπέτεια ώστε να μάθω τι συμβαίνει τοπικά σε κάθε ένα από αυτά τα μέρη με βοηθά να καταλάβω κάθε προορισμό πολύ καλύτερα.
